u bent mijn moeder

 

Ter gelegenheid van de seminarweek van de academie voor sociale professies van de Haagse Hogeschool heeft Janjaap een bewerking gemaakt van ‘U bent mijn moeder’ van Joop Admi-raal. Het stuk uit 1981 heeft niets aan kracht verloren en is nog steeds actueel.


Yvonn Krijnberg bijt zich stuk op de tekst om deze in de zeer korte tijd eigen te maken. Een hele klus, maar zeer de moeite waard. Gelukkig staat de deur van het vaste repetitiehonk weer wagenwijd open, want de keuken aan de Karnemelksloot is te klein voor de omtrekkende be-wegingen van de rollator.


En natuurlijk doet Ans weer de vormgeving.


En geheel in de Twee Hondjestraditie... de drie voorstellingen zijn uitverkocht. Er bestaat een kleine kans dat de voorstelling voor een kleine groep genodigden midden februari op lokatie gespeeld gaat worden. Daarover later meer.

Inmiddels zijn we er van overtuigd: toeval bestaat niet.  Na de repetitie van 18 januari liet Ineke een gedicht van Vasalis lezen, dat zij die middag van Inez Meter kreeg. 



is het vandaag of gistren, vraagt mijn moeder
maria vasalis

Is het vandaag of gistren, vraagt mijn moeder,
bladstil, gewichtloos drijvend op haar witte bed.
Altijd vandaag, zeg ik. Ze glimlacht vaag
en zegt: zijn we in Roden of Den Haag?
Wat later: kindje ik word veel te oud.
Ik troost haar, dierbare witte astronaut
zo ver al van de aarde weggedreven,
zo moedig uitgestapt en in de ruimte zwevend
zonder bestek van her en der.
Zij zoekt - het is een s.o.s. -
haar herkomst en haar zijn als kind
en niemand niemand die haar vindt
zoals zij was. Haar Franse les
herhaalt zij: van haar 8e jaar:
bijou, chou, croup, trou, clou, pou, òu,
die eerste juffrouw, weet je wel
die vals oude mademoiselle
hoe heet ze nou. Ik ben zo moe.

Had ik je maar als kind gekend,
die nu mijn kind en moeder bent.


http://www.vasalis.nl/shapeimage_2_link_0