Dagboek

It Giet Oan!!!

Tue, 2 Feb 2010 13:02:39 +0100

We hebben de kriebels in de buik. Maaike ligt te hijgen en is verwoed aan het graven in haar kist. Uit de tepels komt melk. Ik heb alles klaar liggen: lintjes, afbinddraad, handdoeken, weegschaal, schaar, schriftje met pen en noem maar op.
Frans en ik zitten om beurten bij haar, geregeld maken we filmopnames en Pancho is ook alles met grote belangstelling aan het volgen.
We hebben vanmorgen toch besloten om een warmtelamp te gebruiken. Ik dacht dat het niet nodig zou zijn maar nu het zo ver is vind ik het toch wel te koud voor de pups.
Frans heeft vorige week een stapel boeken meegenomen over het krijgen van nestjes. Die komen goed van pas om het wachten wat te veraangenamen.

Qua tijd klopt het ook goed: als we uitgaan van de eerste dekking (op 3 december) dan is ze nu precies 61 dagen drachtig. Omdat het wel vroeg is zou het best een groot nest kunnen worden. Nou, er zijn lintjes genoeg om de kleintjes te merken.

Hoera!

Tue, 26 Jan 2010 10:04:00 +0100

Nee, niet wat jullie denken: de pups zitten nog veilig in mijn buik. Maar mijn nest is nu ook goedgekeurd door de vereniging. Omdat Sem en ik geen diploma’s hebben kan je het nest vinden aan het eind van de lijst, bij de meldingsnesten. Het is fijn dat dit rond is want we vinden het belangrijk dat de pups een puppytest ondergaan. Dat maakt de kans dat de pups bij de juiste baasjes terecht komen groter.

Wat is precies een puppytest?

Met mij gaat het heel goed. Ik heb wat moeite met bewegen en echt lekker liggen is er ook niet meer bij. De wandelrondjes zijn ook beduidend kleiner, ik heb niet zo’n behoefte aan lange wandelingen. En ik laat me graag verwennen met lekkere hapjes. Pancho vind het allemaal maar zozo. Dat komt omdat ik niet meer zoveel zin heb om te spelen. Ach, ik vind het wel goed dat ie af en toe mijn staart attaqueert maar hij moet van mij niet veel actie verwachten op dit moment.

Werpkist

Tue, 19 Jan 2010 12:29:25 +0100

Het moest er dan toch van komen. Ik moet mijn behaaglijke kussen opgeven voor de een of andere bak op wieltjes. Waar dat nou goed voor is. Frans en Inge hebben het steeds over een werpkist. Nou het zal allemaal wel, voorlopig ga ik de eerste drie weken nog helemaal niks werpen. Zaterdag was het nog erger. Toen kwamen ze met een bak aan waar ik niet eens languit in kon liggen. Lekker handig als ik straks tien pups moet zogen. Gelukkig had Inge dat ook door. Dus na was meten kwamen ze op Marktplaats de juiste bak tegen. Ze lieten er geen gras over groeien en gisteravond stond de bak al op mijn plek in de huiskamer. Inge bedacht meteen dat ik dan met mijn nest in de woonkamer kon blijven. Zo goed voor het socialiseren. Wat de overweging ook is: ik juich het van harte toe. Die bijkeuken is wel fijn maar ik heb de familie toch liever in mijn blikveld.
Ik vrees wel dat ik die kist toch nu al moet gaan delen met Pancho: hij heeft er een meer dan gezonde belangstelling voor.

Vijf weken

Tue, 19 Jan 2010 12:10:42 +0100

Het is nu vijf weken na mijn romantische ontmoeting met Sem. Ik ben al aardig gegroeid en Frans en Inge zijn druk doende mijn nest goedgekeurd te krijgen bij de Flatcoated Retriever Club. Ik moest daarvoor nog een onderzoek ondergaan en daarvoor zijn we vorige week helemaal naar Bilthoven gereden. Daar was de dichtstbijzijnde arts die dit onderzoek, Patella Luxatie, mocht uitvoeren. Sterker, het was de grondlegger van het protocol prof. dr. Meutstege. Het onderzoek stelde weinig voor en de uitslag was dat ik graad 1 heb. Dat geeft niks zolang ik er maar voor zorg dat de vader van mijn kindjes vrij is. En dat is met Sem zo. Dus niets staat ons in de weg om een goedkeuring te krijgen.
Nou ja, Frans heeft ook een hele mooie advertentie op Marktplaats gezet en verwees in de tekst naar de Flatcoated Retriever Vereniging. Inge had verteld aan de secretaris over die advertentie en deze was even poolshoogte gaan nemen. Nou blijkt dat men niet mag verwijzen naar de vereniging als er geen goedkeuring voor het nest is. Dus kreeg Inge een pissig mailtje dat die tekst verwijderd moest worden en tot die tijd zou de aanvraag niet verder behandeld worden. Tja.......ze voelde zich wel meteen een misdadiger hoor!

Mijn voer is vanaf deze week ook veranderd: ik krijg nu puppybrokken. Dat komt omdat ik steeds zo’n honger had. Ik stond de hele dag bij mijn etensbak. Het gaat nu beter al heb ik wel wat last van reflux. De pups zitten me af en toe aardig in de weg.

Mijn eerste nest

Mon, 11 Jan 2010 10:19:38 +0100

Omdat ik zo zorgzaam ben hebben Frans en Inge besloten dat ik maar eens een nestje moest hebben. Zo gezegd zo gedaan. Eerst moest ik door allerlei gezondheidscontroles heen. Ik heb me natuurlijk goed gehouden maar geef mij maar een lekkere lange wandeling door de bossen.
Het was wel een beetje spannend, ik wordt namelijk maar een keer per jaar loops en dat is meestal in het voorjaar zo rond maart. Qua tijd kon het allemaal net. Ik moet namelijk voor mijn 5e verjaardag mijn eerste nestje hebben. Dat zijn nou eenmaal de regels van de rasvereniging.
Maar sinds drie maanden hebben wij ook een nieuwe overbuurman: Hotze. Hotze is ook een flatcoat maar hij heeft geen papieren. Ik heb altijd veel lol met Hotze en stiekem werd ik een beetje verliefd op hem. En dus zag Inge eind november ineens dat ik zomaar loops geworden was. Toen mocht ik een poosje niet meer met Hotze spelen.

Op drie december zijn we toen naar Sem gegaan. Dat werd de vader van mijn nestje. Sem is een hele lieve reu die er rekening mee hield dat het mijn eerste keer was. Maar ik vond het allemaal wel een beetje raar. Op vijf december zijn we voor de tweede keer naar Sem gegaan en toen vond ik het eigenlijk wel erg leuk. Ik liep dan ook parmantig met het baasje van Sem mee om hem op te halen. Bij de tweede dekking was ik dan ook een stuk rustiger en vanaf die tijd werd het rustig afwachten.

Mijn onverwachte loopsheid betekende wel dat Inge geen fokplan meer kon indienen bij de vereniging. Maar omdat het bijzondere omstandigheden waren en alle papieren in orde mocht het fokplan achteraf ingeleverd worden. Dus mijn nestje is helemaal conform de vereniging en de pups ondergaan met zeven weken een puppy test. Inge vind dat belangrijk omdat dan de kans groot is dat, qua karakter en aanleg, de juiste hond bij het juiste gezin/eigenaar geplaatst gaat worden.