Κάποιες αγουροξυπνημένες Δευτέρες είδαν τους Αθηναίους να έχουν ψηφίσει ενάντια σε ό,τι είχε ψηφίσει ολόκληρη σχεδόν η υπόλοιπη χώρα. Οι ψηφοφόροι της Α΄ Αθηνών αποτελούν ανήσυχο εκλογικό σώμα, που τα κομματικά γρυλίσματα δεν φαίνεται να το φοβίζουν. Θα ξαναδώσει τη δημαρχία στον Νικήτα; Τη Δευτέρα 8 Νοεμβρίου θα γνωρίζουμε την απάντηση.

Οι δημοσκοπήσεις τίποτε δεν προεξοφλούν. Το σώμα των ψηφοφόρων που αναδεικνύει τον δήμαρχο Αθηναίων, εκτός από ανήσυχο, είναι και επίμονα σιωπηλό. Τόσο που, για να διαφυλάξει τη σιωπή του, γίνεται παραπλανητικό. ΄Οσοι πληρώνονται για να το ακτινογραφούν συναντούν αυτά ακριβώς τα χαρακτηριστικά. Συναντούν  επίσης την άποψη ότι ο Νικήτας είναι χωρίς νίκη. ΄Οτι έχει αποτύχει σε όλα τα σημεία, εκτός από ένα: Των τηλεοπτικών εμφανίσεων «που βγάζουν τίτλους». Βεβαίως έχει επιτύχει και στο να περνάει ο ίδιος καλά. Του ευχόμαστε να συνεχίσει.

Δεν μπορείς παρά να θαυμάσεις τις ικανότητες επιβίωσης του Νικήτα στην άγρια πολιτική μας πανίδα. Από τη ΝΔ στην Πολιτική ΄Ανοιξη, και από τα συντρίμματα της Πολιτικής ΄Ανοιξης πάλι στη ΝΔ. Μεσολάβησε η οικογένεια Μητσοτάκη, στην οποία προσήλθε ευλαβής προσκυνητής. Το προσκύνημα ήταν απαραίτητο: Από άλλον δρόμο δεν θα μπορούσε να περάσει από τον αντιμητσοτακισμό της Πολιτικής ΄Ανοιξης στην πάντοτε επικίνδυνα μητσοτακοποιημένη ΝΔ. Αληθοφανές είναι και το θρυλούμενο ότι έμπηξε τότε ένα μεγάλο καρφί στην πλάτη του κ. Σαμαρά. Τον έστειλαν στις Βρυξέλλες. Εκεί, ως διορισμένος ευρωβουλευτής, πλουτίζεις μόνον από τον μισθό σου. Την έβγαλε καλά.

Για να επανέλθει από το ευρωπαϊκό στο εθνικό μας κοινοβούλιο, ο Νικήτας έκανε σκληρό αγώνα. Τον βοήθησαν πάλι οι Μητσοτάκηδες, τόσο εκείνος με το κοστούμι όσο κι ο άλλος με το ταγέρ. Μεταξύ άλλων, μετρημένων στα δάχτυλα ενός χεριού, τον βοήθησε κι ένας αφελής δημοσιογράφος που νόμιζε ότι ο Νικήτας κάτι ακόμη είχε να πει. Μερικοί από εκείνους που του συμπαραστάθηκαν θα μπορούσαν να προσθέσουν τη αχαριστία στα προσόντα του. Σωστά διαβάσατε! Για την πολιτική σου επιβίωση η αχαριστία είναι προσόν, όχι ελάττωμα.

Η πρόσδεσή του στο άρμα Μητσοτάκη δεν εμπόδισε τον Καραμανλή να τον υπουργοποιήσει και η ένταξή του στην νεοκαραμανλική παιδική χαρά δεν εμπόδισε την Ντόρα να τον επιβάλει ως διάδοχό της στον Δήμο Αθηναίων. Ωραίες ντρίπλες. Φοβερές εκτινάξεις. Καταπληκτικοί ελιγμοί. Απίθανες τούμπες. Πρέπει να ξέρεις από τσίρκο για να επιβιώσεις μέσα σε ελληνικό κόμμα.

Στην αίθουσα σύνταξης του ”Αθήνα 9.84”, μια Κυριακή πρωί, διαβάσαμε στην «Καθημερινή» για «ερείπια που άφησε ο κ. Κακλαμάνης στο υπουργείο Υγείας».

«Σήμερα ή αύριο», είπα, «ο Νικήτας θα δώσει μια συνέντευξη στη τηλεόραση που θα κάνει ‘μπαμ’».

«Πώς το ξέρεις;» με ρώτησε συνάδελφος που ενδιαφερόταν (και ενδιαφέρεται) για την καλή εικόνα του.

«Είναι το κόλπο του», απάντησα.

«Ποιο κόλπο του;»

Περιφρόνησα τον «συνάδελφο», αλλά πρέπει τώρα να αποκαλύψουμε το κόλπο του. Είναι αφελές και απλοϊκό, αλλά… πιάνει! ΄Οταν τον εγκαλούν για κάποιο θέμα, στο οποίο νιώθει ένοχος ή είναι αδύναμος να αντιδράσει, τότε δίνει μια ηχηρή συνέντευξη… για άλλο θέμα! Αυτό το άλλο το επιλέγει με τα κριτήρια του καλού πωλητή. Πρέπει να ενδιαφέρει τον πολύ κόσμο και να παίζει πρωταγωνιστικά στην κεντρική σκηνή. Σ' αυτό το άλλο φροντίζει να υιοθετεί άποψη που να κάνει εντύπωση, που να φαίνεται αιρετική, που να τον ξεχωρίζει και, για μια δυο ημέρες, να τον καθιστά άξιο αναφοράς. Μπορεί σ' αυτό το άλλο θέμα να έχει δίκιο, αλλά το σημαντικό δεν είναι αυτό. Προέχει ότι άλλαξε το θέμα της συζήτησης. Ότι απέφυγε εκείνο στο οποίο είναι ένοχος ή ευάλωτος. “Τα ερείπια που άφησε στο υπουργείο Υγείας” λησμονήθηκαν.

Εκείνη την Κυριακή των «ερειπίων» δεν ήμουν απολύτως εύστοχος. Την επομένη έδωσε συνέντευξη σε μεγάλη εφημερίδα της κεντροαριστεράς και όχι στην τηλεόραση. Ακόμη καλύτερα!

Τώρα δεν του απομένει παρά να πει στους Αθηναίους… ότι είναι τυφλοί! ΄Οτι έκανε τούτο και τ' άλλο το καλό, αλλά εκείνοι δεν το είδαν. Κι αν το είδαν, δεν το εκτίμησαν. Κι αν κάτι δεν διορθώθηκε, δεν φταίει ο ίδιος αλλά η κυβέρνηση. Εκείνος είχε προειδοποιήσει.

Εδώ να δώσουμε μια εξήγηση. Ο κατινισμός σφραγίζει συχνά την πολιτική μας ζωή. Ο ένας προπαθεί να βγάλει στη φόρα τα άπλυτα του άλλου. Και όλοι έχουν τα άπλυτά τους. Ακόμη και οι άγιοι. Παρότι το κοινό προτιμά το άπλωμα των άπλυτων, εμείς θα κατέβουμε από την ταράτσα. Δεν μας αφορά το φαινόμενο. Το μόνο που επιδιώκουμε είναι να ρωτούμε. Βρίσκεις τα πάντα, όταν δεν κουράζεσαι να ρωτάς. Ρωτούμε λοιπόν: Τι άλλαξε στην Αθήνα επί δημαρχίας Κακλαμάνη; Σας παρακαλώ πολύ, αν ο Νικήτας έκανε κάτι της προκοπής, να μου το στείλετε. Θέλω να το μάθω και να το διαδώσω όσο μπορώ…

ΥΓ. Κείμενα του Athan’s View που δεν φέρουν υπογραφή ανήκουν στον Νάσο Αθανασίου.