1. Ακουσα κάτι που ίσως εξηγεί πολλά και σημαντικά. Άκουσα λοιπόν ότι τον Κώστα Καραμανλή έβαλε στην πολιτική ο Κώστας Μητσοτάκης! Αυτός ήταν που τον έφερε και τον επέβαλε στα ψηφοδέλτια της ΝΔ. Το σπουδαιότερο: Γιατί το  έκανε; Από αντίδρασή στον πρεσβύτερο Καραμανλή! Μάλιστα, από αντίδραση! Για να τον δυσαρεστήσει δηλαδή. Στον συνομιλητή μου το είπε ο ίδιος ο κ. Μητσοτάκης. Ο συνομιλητής μου είναι τίμιος άνθρωπος, αλλά το είπε ο κ. Μητσοτάκης. Να το πιστέψω;
   

1.   Ο κ. Παυλόπουλος έχει συνεργασθεί και με τους δύο Καραμανλήδες πρωθυπουργούς, και με τον Κωνσταντίνο και με τον Κωστάκη. Αμφότεροι έπεσαν θύματα της σαγήνης του ή, όπως θα έλεγαν σε μια σοβαρή χώρα, του επιστημονικού φαφλατισμού του. Ο πρώτος Καραμανλής τον κρατούσε σε απόσταση. Ο δυστυχής ο δεύτερος τον έβαλε στον κόρφο του. Μια τρίχα χωρίζει την επιτυχία από την αποτυχία. Απέχει ελάχιστα το μεγάλο από το μικρό...
   

1.   Τρεις νεόπλουτοι συζητούν…
   

Ο πρώτος: Κάθε τρίμηνο στέλνω τη γυναίκα μου σ’ ένα ξενοδοχείο στην Ελβετία, 3000 ευρώ η βραδιά, που διαθέτει το καλύτερο γυμναστήριο στον κόσμο.

  Ο δεύτερος:

Κι εγώ τη στέλνω σ’ ένα ξενοδοχείο, στην Αλσατία, 5000 ευρώ η βραδιά, που διαθέτει τα καλύτερα spa του κόσμου.

  Ο τρίτος:

  Εγώ δεν τη στέλνω πουθενά. Την πηδάω ο ίδιος!

1. Βγενόπουλος είναι αυτός ή Μπενόπουλος;
   

2. Ο Κώστας Καραμανλής έχει επείγουσα ανάγκη από μια επιτυχία. Υπάρχει τρόπος. Να συνθέσει ένα λαϊκό τραγούδι. Μπορεί να τα καταφέρει. Αρκεί να το εμπνευστεί από εκείνους, με τους οποίους συνέθεσε υπέροχη πολιτική. Προσωπικά, επειδή τον συμπαθώ, του ετοίμασα ένα σουξέ. Του προσφέρω δωρεάν, χωρίς προμήθεια, τους εξής στίχους που σχετίζονται με τον Ριρή και τους  θεσσαλονικείς κουμπάρους…
   

Κάνε με κουμπάρο σου

Να βγάλω κάνα φράγκο

Δέσε γερά το κόκκαλο

Και τράβα  μου το σπάγγο

Υπουργάρα, υπουργάρα

Έφτασε η μερσεντάρα

Αν εσύ ρίξεις λεφτά

Εγώ δεν θα γαβγίζω

Κάν’ τηνε στα μουλωχτά

Κι εγώ θα σε στηρίζω

Υπουργάρα, υπουργάρα,

΄Εμπαινε στη μερσεντάρα

Παράτα πια το κινητό

Μας πιάσανε στα πράσα

Πρόσεχε τα μικρόφωνα

Και μη μου κάνεις πάσα

Υπουργάρα, υπουργάρα,

Φρέναρε τη μερσεντάρα

Γούσταρα να ονειρευτώ

Σπίτι ρουσσοπουλένιο

Κουμπάρο σου δεν έγινα

Για κάτι τιποτένιο

Υπουργάρα, υπουργάρα,

Τράκαρες τη μερσεντάρα

Τις χειροπέδες που φορώ

Εσύ τις έχεις φκιάξει

Η γκόμενά μου έφυγε

Κουνώντας το μετάξι

Υπουργάρα, υπουργάρα,

Δεν αξίζεις μερσεντάρα

Η κουμπαριά αν είν’ καλή

Όλα τα διορθώνει

Γεμάτο τρύπες το βρακί

Μα εκείνη το γαζώνει

Υπουργάρα, υπουργάρα,

ήρθε άλλη μεσεντάρα

1. Λησμόνησα προηγουμένως να σας πως ότι Σε κάποιες συντροφιές ακούγεται ένα άλλο τραγούδι, το νόημα του οποίου αδυνατώ να καταλάβω. Το εξής:
   

Αστραφτερό χαμόγελο

σημαίνει γοητεία

γι’ αυτό πηγαινοέρχεσαι

στα οδοντιατρεία

Υπάρχει πάντα κίνδυνος

να σπάσεις τη μασέλα

ιδίως όταν κάθεσαι

σε μια κλεμένη σέλα

Μπορεί η σέλα νάν’ γλυκιά

και να σε νανουρίζει

Φυλάξου, άνοιξε τ’ αυτιά

ο κάτοχος γυρίζει

Κράτα την ψυχραιμία σου

βρες μια δικιολογία

σαλάγα τη φοράδα σου

και κρύψε τα αρχεία

1. Η Μη Ψηφοφόροι του Κινήματος της Αποχής δεν έχουν λεφτά και τη βγάζουν σπαρτιάτικα στο υπέροχο κατσικοχώρι τους. Αλλά το Κίνημα γιγαντώνεται. Ποτέ κατσίκες δεν είδαν τόσους Μη Ψηφοφόρους στα απόμακρα λιβάδια τους. Αμελητέες πρόσκαιρες διαρροές σημειώνονται προς το ΠΑΣΟΚ, επειδή, σου λέει, για να ξεφορτωθείς τον Κωστάκη, πρέπει να ψηφίσεις Γιωργάκη. Αλλά μετά, σου λέει, για να ξεφορτωθείς τον Γιωργάκη, πρέπει να ψηφίσεις Ντορούλα. Οπότε, σου λέει, κάτσε κάτω και μην πας να ψηφίσεις κανένα πριγκιπόπουλο…