Πολιτικά

Νεκρά Κόμματα

Fri, 7 Aug 2009 16:35:10 +0300

Πώς να καταπολεμήσετε τη διαφθορά, αφού εσείς τη διδάσκετε; Πώς να επιλύσετε το ασφαλιστικό, όταν εσείς (π.χ. οι ευρω- βουλευτές) χρειάζεσθε μόνον πέντε χρονάκια για να πάρετε σύνταξη; Πώς να εμποδίσετε την ανέγερση νέων αυθαιρέτων, όταν βαπτίζετε “αναψυκτήριο” την έπαυλή σας, για να τη νομιμοποιήσετε; Πώς να περιορίσετε την εισφοροδιαφυγή, όταν πρώτοι εσείς χρησιμοποιείτε την ανασφάλιστη εργασία των μεταναστών στο σπίτι σας;
Η ΝΔ νομιμοποίησε τη διαφθορά του ΠΑΣΟΚ και γρήγορα πρόσθεσε τη δική της. Κόπρανα επί κοπράνων. Το ΚΚΕ ξεσκονίζει το άγαλμα του Στάλιν. Ο ΣΥΡΙΖΑ επιβάλλει στους πανεπιστημιακούς του να μην αντιδράσουν σθεναρά στον άγριο ξυλοδαρμό σεμνού και άξιου καθηγητή, επειδή o δαρμένος δεν υποστηρίζει το δημόσιο πανεπιστήμιο όσο ο παντοτινά έφηβος και καλοζωισμένος κ. Αλαβάνος θα ήθελε. Ο κόσμος δεν έχει πού να στραφεί. Τα κόμματα έγιναν σαράβαλα, καθώς τα οδηγούν ηγέτες που μοιάζουν όλο και περισσσότερο με χούλιγκανς. Χούλιγκανς, αλλά καλοντυμένοι.
Πώς να επιβάλετε την αξιοκρατία, όταν κάποιοι υπουργοί ή γενικοί γραμματείς, λιγούρηδες από κάθε άποψη, διορίζουν πρώτα εκείνες που καταδέχονται να ξεπέσουν στο στερημένο τόσο από ανδρισμό όσο και από θηλυκότητα κρεβάτι τους; Κουμπάροι, δεν πάτε καλά. Θα φύγετε νύχτα. Βέβαια, σας αναμένει το Παρίσι. Οι λογαριασμοί σας επιτρέπουν άνετη διαμονή, αλλά το χρήμα είναι ύπουλο πράγμα: σώζει φτωχούς αλλ’ έχει καταποντίσει πολλούς από αυτούς που το καταχράστηκαν.
Ο κ. Καπράνος, η ντροπή του ΤΣΠΕΑΘ, είχε λόγο και για τη μοντέρνα τέχνη. Μουσειογνώστης, ο φίλος των νταλικέρηδων της θάλασσας. Καπράνοι επί Καπράνων, οι επιλογές Καραμανλή. Την ΕΡΤ, το καθημερινό σχολειό του απλού ΄Ελληνα, διοικούν ανίκανα και μοχθηρά καλόπαιδα υπό τη σκέπη του κ. Φαυλόπουλου. Αυτός ο άνθρωπος ξεδοντιάζει με τις δηλώσεις του όλους τους αντιπάλους της κυβέρνησης.
Ωραίο χαμόγελο έχει και ο ΄Αρης. Με τα (άγραφα ακόμη) βιβλία του και με την έξοχη επιστημονική δράση του στις παρέες της Πάτρας και των Κυκλάδων, ο κ. Σπηλιωτόπουλος είναι τόσο γνωστός και τόσο καθιερωμένος ώς πνευματικός άνθρωπος, ώστε ο κ. Καραμανλής δεν μπορούσε παρά να τον διορίσει υπουργό Παιδείας. Τώρα ο νέος Κωνσταντίνος Τσάτσος ή νέος Παναγιώτης Κανελλόπουλλος θα δώσει και άλλες συνεντεύξεις με την πετσέτα του μπάνιου στον ώμο. Κακόμοιρη Ελλάδα! Γιωργάκης που σε περιμένει! Κάτι μου θυμίζει στη φωνή αυτός ο γίγαντας της σκέψης, που οι σοσιαλιστές όλου του κόσμου θέλησαν πρόεδρό τους. Τον Ανδρέα θυμίζει στη φωνή. Μακάρι να τον θύμιζε κι αλλού…
Πώς θα βγει η Ελλάδα από την παγίδα στην οποία με τη θέλησή της έπεσε; Μόνον αν παραμερίσει τα ψόφια κόμματα και δημιουργήσει νέα. ΄Εχει τα κότσια;

Έχετε ιδέες;

Tue, 4 Aug 2009 19:17:40 +0300

Ποιος είναι πολιτικός; Είναι ο άνθρωπος της πράξης, αυτός που υλοποιεί ιδέες στον δημόσιο βίο. Προσωπικά με γοητεύει περισσότερο εκείνος που έχει τις καλές ιδέες, παρά ο άλλος που τις εφαρμόζει. Πολιτικός που δεν γεννά καλές ιδέες, παρά μόνον εφαρμόζει τις ιδέες των άλλων είναι απλός διαχειριστής. Αυτός που έχει και τις ιδέες είναι ο ολοκληρωμένος πολιτικός.

Ας γίνει παράδειγμα ο πετρελαιαγωγός Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολης. Οι κυβερνήσεις μας προσπάθησαν επί 16 έτη να υλοποιήσουν την ιδέα κατασκευής του. Αξίζει χίλια εύγε ο πρώτος που είχε την ιδέα και μόλις ένα οι εφαρμοστές της. Την ιδέα είχε ο Νίκος Γρηγοριάδης, αθόρυβος και αφιλόδοξος άνθρωπος, που πέρασε «μια ζωή στα πετρέλαια», κατά την έκφραση συναδέλφου του. Προτείνοντας την ιδέα του, ο αγαθός γέροντας γινόταν ο καλύτερος πολιτικός, χωρίς ποτέ του να έχει ασχοληθεί με την πολιτική.

Μιλούμε βέβαια για εφαρμόσιμες ιδέες, οι οποίες αλλάζουν μια θλιβερή κατάσταση, και όχι για θεωρητικολογίες. Οι αμερικανικές κυβερνήσεις ρητορεύουν ότι θέλουν να βοηθήσουν τα εξαθλιωμένα παιδιά του Τρίτου Κόσμου, αλλά ο Νίκολας Νεγκροπόντε είχε την ιδέα να σχεδιάσει τον υπολογιστή των φτωχών, τον οποίο και κατασκεύασε. ΄Ετσι, ο Νίκολας έγινε άριστος πολιτικός, χωρίς ποτέ του να έχει ασχοληθεί με την πολιτική. Αντιθέτως, ο αδελφός του, υψηλόβαθμος πρώην αξιωματούχος των ΗΠΑ, είναι κακός πολιτικός, και διότι ο ίδιος δεν έχει ιδέες και διότι εφαρμόζει τις ιδέες ποιότητας Μπους.

Και το αντίστροφο ισχύει: Ότι συχνά είναι δυσκολότερο να εφαρμόσεις μια ιδέα παρά τη γεννήσεις. ΄Ομως, αυτή η αλήθεια δεν αφορά τους μυαλοπώληδες της σημερινής Ελλάδας.

Οι ιδέες είναι καλές όταν εξαλείφουν άθλια φαινόμενα και καταπολεμούν νοσηρές νοοτροπίες. Μια ανέξοδη ιδέα που μπορεί να εφαρμοσθεί αμέσως, με σκοπό να αλλάξει την άθλια συμπεριφορά των Ελλήνων οδηγών, είναι να δοθεί η προτεραιότητα στους πεζούς και να τιμωρούνται βαρύτατα όσοι θρασείς την παραβιάζουν. Η ιδέα δεν είναι πρωτότυπη, μοιάζει με φωτοτυπία ανιαρού υπηρεσιακού εγγράφου. Είναι όμως θεραπευτική. Γιατί κανείς δεν την εισηγείται;

Τι είδους ιδέες; Αριστερές ή δεξιές; Χρειά- στηκε να περάσουν 30 χρόνια για να εκτιμηθεί τι έγινε στο ιδρυτικό συνέδριο της ΝΔ, στη Χαλκιδική. Τότε πρωτοειπώθηκε και καταγράφηκε στο καταστατικό του κόμματος ότι «αριστερά» και «δεξιά» είναι σχήματα αρωχημένα. Δεν βόλευε τους άλλους, το καταπολέμησαν, υπερίσχυσαν. Ούτε η ΝΔ το υπερασπίσθηκε. Στη Γερμανία, το μυρίστηκε ένας σοσιαλδημοκράτης. Δεκαετίες μετά, ο Γκέρχαρντ Σρέντερ τόλμησε να το φωνάξει: «Δεν έχει σημασία τι είναι αριστερό και τι δεξιό, αλλά τι είναι αποτελεσματικό».

Σήμερα, εμπρός στα αντιθετικά ζεύγη ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, Ολυμπιακός-Παναθηναϊκός, Αριστερά-Δεξιά, ο απλός ΄Ελληνας κραυγάζει επί τέλους κι αυτός:

Δεν με νοιάζει αν είσαι Ολυμπιακός ή Πα- ναθηναϊκός, αλλά το αν ξέρεις μπάλα. Δεν με νοιάζει αν είσαι ΝΔ ή ΠΑΣΟΚ, αλλά το αν έχεις ιδέες. Αρεστή ή μη, αυτή είναι επικρατούσα γνώμη. Μη σας επηρεάζουν οι αλαλαγμοί των ίδιων και των ίδιων χουλιγκάνων. Οι κερκίδες είναι άδειες, οι φίλαθλοι απουσιάζουν. Οι πολλοί βαρέθηκαν το Ολυμπιακός-Παναθηναϊκός, βαρέθηκαν το ΠΑΟΚ-΄Αρης, βαρέθηκαν το αριστερά-δεξιά, βαρέθηκαν τους «αιωνίους αντιπάλους». Μια ζωή τα ανέχονται. Δεν αντέχουν άλλο. Θέλουν αποτέλεσμα εδώ και τώρα.

Μια καλή ιδέα ίσως μοιάζει με ωραία γυναίκα, η οποία σε καλεί να μοιχεύσεις μαζί της. Εδώ τα πράγματα αντιστρέφονται: ΄Οποιος αρνείται την ιδεολογική μοιχεία είναι ανήθικος και ηθικός εκείνος που μοιχεύεται. Η κομματική απιστία διαφέρει από τη συζυγική. Το αποτέλεσμα δεν είναι το ίδιο. Με την ωραία ξένη γυναίκα διαπράττεις αμάρτημα, αλλά με την ωραία ξένη ιδέα δημιουργείς ηθική, διότι την αγκαλιάζεις για να πλήξεις το κακό. Τούτος είναι λόγος για να θαυμάζεις ορισμένους αιρετικούς στην πολιτική. Η σημερινή αίρεσή τους είναι η ορθοδοξία του αύριο.

Μια ωραία ιδέα του Γ. Παπανδρέου διατυπώθηκε, παλιά, στη ΔΕΘ: Η δημιουργία του πρώτου μη κρατικού -υψηλού κύρους- πανεπιστημίου στη Θεσσαλονίκη, για να συγκεντρώνει καλούς φοιτητές από τα Βαλκάνια, τα οποία αποτελούν την ενδοχώρα ανάπτυξης των ελληνικών επιχειρήσεων. Η ίδια η ιδέα του τον φόβισε και το έβαλε στα πόδια, όταν είδε ότι τούτο σημαίνει «ναι» στα «περί άρθρου 16». Μόνον οι γενναίοι μπορούν να γίνουν αιρετικοί.

Το 1958, ο θείος του νυν πρωθυπουργού είχε δυο καλές ιδέες, τη βαμβακοκαλλιέργεια και τη βιομηχανία μαρμάρων. Από την εφαρμογή τους έφαγε ψωμάκι ο κόσμος επί 60 χρόνια. Αυτά που τότε ήταν ευεργετικά κατήντησαν σήμερα καταστροφικά. Η κατάργησή τους είναι πλέον η καλύτερη ιδέα για τη διάσωση τόσο του περιβάλλοντος όσο και της γεωργίας. Υπάρχει η τόλμη;

Η μάχη του Μαραθώνα και οι ύπνοι

Μια καλή ιδέα μπορεί να πηγάσει από ιδιοφυή παρατήρηση, αλλά και από τετριμμένα πράγματα, π. χ. από μια επέτειο. Το 2010 συμπληρώνονται 2500 χρόνια από τη μάχη του Μαραθώνα. Σκέφθηκε η Ελλάδα να οργανώσει μια παγκόσμια εορτή ελευθερίας και ανθρώπινων δικαιωμάτων; Ως υπουργός Πολιτισμού ο κ. Καραμανλής δεν είχε χρόνο να το σκεφθεί. Ούτε ο κ. Βουλγαράκης έχει χρόνο για το υπουργείο του; Οφείλαμε από τότε να έχουμε ξεκινήσει τις προετοιμασίες. Ο κ. Σαμαράς κοιμάται;

Πρόκειται για ευκαιρία ολυμπιακών διαστάσεων και εφάμιλλης προβολής, όχι για νοσηρή προγονοπληξία, αν σκεφθείτε ότι δεν υπάρχει δυτικός στοχαστής που να μην τιμά τον Μαραθώνα ως αφετηρία του πολιτισμού του. Δεν χωρούν τέτοια στο ολυμπιακό στάδιό μας; Σίγουρα πάντως κάτι τέτοια δεν τα χωράει ο νους τους.

Ωστόσο, δεν παραιτούμαι και επιμένω: Ο πολιτι- κός οφείλει να είναι ικανός και στο εφαρμόζειν και στο τίκτειν ιδέες. Διαφορετικά, είναι μισός πολιτικός. Ανάπηρος…

Λίγο ασβέστη, ρε παιδιά...

Tue, 4 Aug 2009 19:17:05 +0300

Η Ελλάδα έχει προ πολλού προσβληθεί από την ασθένεια των χοίρων. Καμιά έκπληξη. Αντιθέτως, όλοι γνωρίζαμε την ύπαρξη και αναμέναμε την εκδήλωση της θανατηφόρας νόσου. Προεξοφλούσαμε και την επέκτασή της. ΄Ολοι γνωρίζαμε και μεταξύ μας ομολογούσαμε ότι είναι πολλοί οι γουρουνόλακκοι στην πατρίδα μας. Τους αντιμετωπίζαμε με ξόρκια, δηλαδή με δηλώσεις και κόντρα δηλώσεις και δώστου δηλώσεις. Ουδέποτε χρησιμοποιήσαμε λίγο ασβέστη απολύμανσης.

Μάλιστα, η ασθένεια αυτή στη χώρα μας έχει εξελιχθεί σε βαθμό που και η πλέον προωθημένη επιστήμη αδυνατεί να παρακολουθήσει. Αντί της λάσπης, χρυσός. Απορείτε; Το να τσαλαβουτάς σε ομόλογα και σε χειραγωγημένες μετοχές και σε κατακυρώσεις στημένων διαγωνισμών είναι ένας βούρκος που πάντοτε ευχαριστεί τους χοντρόπετσους.

Αντί των φυσικών γρυλισμάτων των πλουσίως εκτρεφομένων σε αυτούς τους βούρκους, έχουμε επιδέξιους ή προοδευτικούς συλλογισμούς σε ομιλίες και σε άρθρα περί εκσυγχρονισμού της κοινωνίας ή περί νέας διακυβέρνησης. Διαλέγετε (ψηφίζοντας) και παίρνετε.

Αντί για τα ξυλοκέρατα, με τα οποία εκτρέφονταν και οι χοίροι της παραβολής του ασώτου, εδώ έχουμε τα ευρωενωσιακά κονδύλια. Πάλι καλά. Ακόμη και από τον τάφο του ο Καραμανλής μάς δίνει ψωμί να φάμε (ή ξυλοκέρατα έστω). Πάντως, αν στηριζόμασταν στη δική μας παραγωγικότητα, θα είχαμε ψωμολυσάξει.

Το χειρότερο (ή το…χοιρότερο!) είναι ότι με αστραπιαία ταχύτητα η ασθένεια μεταδόθηκε από τους μεγάλους στους μικρούς χοίρους. Και το τελευταίο χoιρίδιο ζητεί σήμερα “γρηγορόσημο”. Φυσικό είναι πλέον και τούτο. Η πάχυνση με κάθε τρόπο φαίνεται ότι είναι ο προορισμός όλως αυτών των πλασμάτων, αλλά...

Αλλά κανένας πλέον δεν τα τρώει κάτι τέτοια. Κατάλαβε και ο τελευταίος ότι χωρίς ασβέστη θα μας πάρει και θα μας σηκώσει ο ακατανόμαστος. Ο μολυσμένος σίελος των δηλώσεων, στις οποίες επιδίδονται οι αρμόδιοι, επιταχύνει τη διάδοση της ασθένειας. Είναι τόσο τοξικός, ώστε διασπά αμέσως και πάντοτε την οθόνη της τηλεόρασης.

Κανένας υαλοφράκτης δεν μπορεί να μας προστατέψει. Φέρτε λίγο ασβέστη, ρε παιδιά! Παιδιά, όλων των κομμάτων, όχι μόνον της κυβέρνησης. Είναι πολύ επικίνδυνο να κάνεις την πάπια πλάι σε γουρουνόλακκους…