Meccano blog

Largest Meccano Construction in Liverpool!

Sun, 31 Jan 2010 21:49:32 +0100

Above you see a screenshot from the new TV series ‘James May’s Toy Stories’. The only episode I saw was the one in which James built a bridge from some 100.000 Meccano parts. (The same marketing speak as the new Meccano...)

As an avid Meccano fan it’s always nice to see our toy is in the news, but after watching the video it left me with the feeling that what May and all the students had been doing was not the best they could get.
Instead of trying to use the many possibilities of the material and the various parts (sometimes I think too many parts though...) they used only a few parts in an not so ingenious way.
But anyway it’s nice to see how the whole operation comes to a happy end, and that James is crossing safely.

If you click on the screenshot above you can watch the whole program, 58 minutes, or download it, almost 80 MByte, I compressed it as much as possible, but you can still count the bolts and nuts!

Have Fun,

Frits van Heekesen

Some strange Meccano sets

Tue, 24 Mar 2009 19:45:26 +0100

Meccano Brochures Part 1

Sun, 6 Aug 2006 17:35:29 +0200

Dear Meccano fans,

Some time ago a friend, (f) who knew of my Meccano page, gave me some Dutch Meccano, Temsi and Trix brochures and manuals. They looked nice and old to me and the atmosphere they conveyed really made me feel good, and because there is always too little Meccano material on the Internet I fired up my scanner.
But as you might have guessed it took a long time to scan, edit and publish these things. Due to time and space constrictions I will start with the front and back pages, then some general information pages and at last, because that's what it's all about: the models.
Because I am just an enthousiast and claim no scientific knowledge on Meccano or any of the other construction sets consider my comments as personal opinions.
What amazes me so much is the complete lack of publication dates in these brochures. Thus for the seriously interested Meccanomen (m/f) some research must be done! Click the preview -400 pixels wide- to see the original scan open in a new window, watch it in full detail -1600 pixels wide- or download it for further use.
Here is the first bunch, enjoy!
August 7, 2006 00:05:44 Minutes after Spanner came out:
The back cover of your Brochure 1 shows the printing code 13/449/5 which can be decoded as: 13 = printer number (an outside printer, or Meccano itself ?) 449 = April 1949 printing date 5 = 5,000 copies printed for this Dutch version of the catalogue This publisher code convention applies to most Meccano literature after the mid-1920s. Regards, Jim Bobyn in Montreal
Brochure 1 Dutch, Front

This is the front page of a very nice manual the boom of the crane seems a bit out of perspective, and the message reads "Meccano hours are happy hours"
Brochure 1 Dutch, Back

The back of this brochure displays the enormous amount of material in set #7, although it is not the usual clean and proper layout. Becoming well organized and neat was one of the suggested educational side effects for boys when playing with Meccano
Brochure 1 Dutch, Intro

Brochure 1 Dutch, No. 8

Brochure 1 Dutch, No. 9

Brochure 1 Dutch, Models

Brochure 1 Dutch, Models

Brochure 1 Dutch, Models

Brochure 1 Dutch, Models

Brochure 1 Dutch, Models

Brochure 2 Dutch, Front

Brochure 2 Dutch, Back

Brochure 1 Dutch, Intro

Brochure 2 Dutch, Models

Brochure 2 Dutch, Models

Brochure 3 Dutch, Front

Brochure 3 Dutch, Back

Brochure 3 Dutch, Parts

Brochure 3 Dutch, Parts

Brochure 3 Dutch, Prices

Brochure 3 Dutch, Sets

Brochure 3 Dutch, Models

Brochure 3 Dutch, Models

Brochure 3 Dutch, Models

Brochure 3 Dutch, Models

Meccano Brochures Part 2

Sun, 6 Aug 2006 09:51:27 +0200

My GBS at Last

Sat, 21 Jan 2006 23:51:09 +0100

My own Giant Blocksetter at Last

In the text above I once wrote how important -and how much fun- it is for every Meccano man to build a Giant Blocksetter once in his life. I also noted that I had not even enough material for a small Gantry but perhaps once...etc. Well some time a go my Buddy Petran, after clearing out his parental home, dropped by with 7 (seven!) boxes of a Dutch Meccano variety called Temsi. If I wanted them?

Fortunately I am not a box or Meccano collector, I only like to built. That e-Bay is filled with nuts who are willing to pay a lot of money for an old box and afterward never to play with it again is beyond me. But alas it's their fun.
Fellow Meccano man don't feel annoyed by this, but serious if you own this magnificent toy just to collect, sell or talk about it then something seems seriously wrong.

As you can see some parts were missing, it looked a bit messy and the boxes were a bit worn but at last I ended up with a lot of strips and angle girders. As I wrote before I bought some extra material at Kruit in Rotterdam and after that some time went by while this fine material collected dust beneath my spare bed.

In the quiet days before Christmas I suddenly got the hunch to open up the old Temsi boxes, sort it all out and start a partcount. While counting and leafing through some pictures of famous predecessors it became clear that there was ample material for the Blocksetters Gantry, as I saw it in my minds eye.

As you might have noticed I never built from the instruction leaflets, I try to approach the virtual crane in my head globally. This will go wrong at times, but who cares, you just start over again. For a robust and strong looking Blocksetter I was thinking of a Gantry made up of four pillars. Each pillar in turn made up of four 25 holes angle girders. Because I also like the sight of lattice construction it became apparent that quite a lot of material was needed.

As visible in the pictires the boxes, after a few hours of serious shuffling, were pretty neat again and especially filled to the brim! While lying around I could not resist the urge to try to built one small Bogie and a prototype post. As these things turn out I ended up at half past two with my first uprights.

Here's the first half Gantry, with the late night invented Bogie. As soon as a model is able to stand upright of its own there is nothing more fun than to walk around it and look at it from various viewpoints.

Next day, with son Tycho watching, the whole setup was taken apart again (told you) because it was not strong enough, the wheels did not run smoothly and I did not like the colour combination. After another serious evening I ended up with four bogies and also four upright pillars were growing fast.

The Bogie is now fitted with two wheels, there is ample space for three of them. The rigidity has become much better by using 7 and 11 hole angle girders. If and how the wheels will ever be driven is not a problem for now. It runs very smoothly though.

A see-through of the Bogie, because the spacing between the girders is not standard size I used angle brackets to connect the two sides, smart...

This cluster of girders shows that things get pretty solid in my Blocksetter. Getting 16 girdersl perpendicular and evenly spaced took some time. And in between I also ran out of nuts and bolts! Fortunately the local hardware store sold exactly the right bolts M6 x 4 and nuts so at last everything went fine.

The third evening everything was put together, it started to look great and strong already. Because I was not yet impressed by my use of cross connections I added some rectangular plastic plates to the Gantry. But will they last? I am not completely satisfied yet.

The eternal bearing problem. -I have no original Meccano bearing, and do not wish to pay £ 135,- for it- I try to solve it with this sprocket wheel a flange and a number of nylon bearings, a Kruit solution that costed me some ten euro's.

If it is strong enough will be clear when finishing the crane. By the way construction is halted now because I ran out of material. But I have to say that having a Blocksetters Gantry carelessly parked in you room is a good feeling. Added to that you can use it as a Chrismas tree stand -see my weblog- use it as a small sidetable and gaze long at it with dreamy eyes.

Another nasty detail is that, while Temsi colours are exactly the same as the Meccano colours, the extra strips I bought at Kruit (11 holes) are a bit lighter green. I mounted them in some special places and perfect symmetrical so it all looks like it was meant to be.

There's the monster, the 7 boxes have run out of material. Although an incredible amount of useless uninteresting stuff stays behind, in the eyes of a crane builder that is. What do I do with all these ugly car wheels, plastic plates and strange brackets...sigh Let's start with a shopping list for the boom,

De GBS eindelijk

Sat, 21 Jan 2006 22:22:47 +0100

Eindelijk, mijn eigen Giant Blocksetter in wording
Hierboven heb ik al eens beschreven hoe leuk en belangrijk het voor een Meccano man lijkt om eens een Blocksetter te bouwen. Ik schreef toen ook dat ik niet eens genoeg materiaal had voor het 'voetje' en dat het misschien ooit enzovoort... Wel een tijdje geleden kwam mijn maatje Petran na het ontruimen van het ouderlijk huis met een 7 (zeven!) tal dozen Temsi aan. Of ik die wilde hebben?

Gelukkig ben ik geen dozen verzamelaar maar gaat het alleen om het bouwen, dat er op Marktplaats mallerds rondlopen die voor zo'n oude doos nog veel geld willen geven om er daarna nooit meer mee te spelen vind ik echt een beetje vreemd. Maar goed ieder z'n lol.
-Voor de echte Maccano mannen niet schrikken maar ik begrijp echt niet waarom iemand zulk leuk speelgoed alleen maar heeft om te verzamelen, te verkopen of er over te praten.-

Hier en daar ontbrak wat, het lag er wat slordig bij en de deksels waren allemaal wat verfomfaaid, maar uiteindelijk kwamen er heel wat strips en hoekbalken te voorschijn. Zoals hierboven ook al beschreven had ik er ook nog wat strips bijgekocht (Kruit, Rotterdam) zodat er ergens onder het logeerbed een behoorlijk stapeltje materiaal lag te verstoffen.

In de stille dagen voor Kerst kreeg ik opeens de ingeving om toch maar eens de oude Temsi dozen open te maken, de boel te sorteren en eens een kleine striptelling te houden.
Al tellend, en bladerend door wat plaatjes van kranen van illustere voorgangers werd duidelijk dat ik voor het voetje van een stevige Blocksetter zoals die mij voor de geest stond aardig in de buurt kwam.

Zoals jullie al wel weten bouw ik nooit iets na uit de boekjes, maar benader ik de door mij gewenste kraan heel globaal. (Dat gaat wel eens mis, maar dan begin je gewoon opnieuw...) En voor een stevige Blocksetter dacht ik aan een voet van vier staanders, waarbij elke staander weer uit vier 25 gats hoekbalken zou bestaan. Omdat ik ook een beetje vakwerkverbinding wel mooi vind was er alleen voor het voetje al heel wat materiaal nodig.

Zoals op de foto's te zien is waren na een uurtje opruimen de dozen weer redelijk toonbaar en vooral heel goed gevuld! Terwijl ik zo op de grond wat aan het shuffelen was kon ik het natuurlijk niet laten om even een klein huisje voor de wielen te maken en ook even een voetje in elkaar te passen. Kortom om half twee s'nachts waren de eerste bouwsels gereed.

Hier staan de eerste twee steunbalken, met het s'avonds laat bedachte voetje. Zodra een bouwsel uit zich zelf kan staan is er niets leukers dan om er omheen te lopen en er uit de verte wat naar te kijken.

De volgende dag onder het toeziend oog van zoonlief Tycho de hele handel toch weer uit elkaar gehaald omdat het voetje niet solide genoeg was, de wielen niet lekker liepen en ook het kleurschema me niet aanstond. Na nog een lang avondje stoeien had ik de vier voeten klaar zoals ze op deze foto staan, daarnaast waren ook de vier grote steunen al flink op weg.

De trolly heeft nu 2 wielen, er is plaats voor eventueel 3 wielen. De stevigheid is flink toegenomen door de korte 11 gats hoekbalkjes onder en 7 gats balkjes boven. Of en hoe de wielen aangedreven gaan worden zien we later wel. Op dit moment loopt het allemaal heel erg soepel.

Een doorzicht van de trolly, omdat de afstand tussen de balkjes niet meer een standaard maat is bestaan de verbindingen uit aan elkaar geschroefde hoeksteunen, handig...

Dit oerwoud van hoekbalken laat zien dat het er lekker stevig aan toe gaat in mijn Blocksetter. Het rechtzetten en uitlijnen van de 16 balkjes kostte wel wat tijd. En onderweg ook nog door mijn boutjes en moertjes heen! Gelukkig was de lokale ijzerboer nog in het bezit van mooie verzinkte 4 x 6 boutjes en moertjes zodat alles toch weer goed ging.

De derde avond werd alles samen gebouwd en begon het geheel er al aardig groot en robuust uit te zien. Omdat ik het vakwerk toch niet helemaal kreeg zoals ik het wilde heb ik de buitenste voeten ook nog 'dicht' gemaakt met rode kunststof platen maar hier ben ik nog niet helemaal tevreden over.

Het eeuwige draailager probleem (ik heb geen echt Meccano draailager en weiger daarvoor ook £ 135,- te betalen!) Probeer ik op te lossen met een kettingwiel, een draadschijf en daartussen kunststof lagertjes, een Kruit oplossing die me destijds een tientje kostte.

Of het allemaal stevig genoeg wordt zien we wel tijdens de verdere afbouw, die nu overigens wegens materiaalgebrek even stil ligt, maar ik moet zeggen dat het achteloos in je kamer hebben staan van een Blocksetter voetje al een geweldig gevoel is. Bovendien kun je er ook leuke dingen mee doen zoals een kerstboompje er op zetten (zie mijn weblog) gebruiken als bijzet tafeltje en er dromerig naar kijken.

Nog een spannend detail is dat de Temsi kleuren het meest op origineel Meccano groen lijken. Maar om de een of andere reden zijn de strips van Kruit (11 gaten) iets lichter van kleur. Ik heb ze dus maar op speciale plaatsen en symmetrisch verwerkt zodat het net lijkt of het allemaal zo bedacht is.

Daar staat het monster, de zeven dozen zijn al aardig leeg. Hoewel, wat een waanzinnige hoeveelheid oninteressant spul blijft er toch altijd over als je alleen maar hijskranen bouwt. Wat moet ik met al die wieltjes met rubberbanden, al die gekke kunststof platen en vreemde hoeksteuntjes....zucht
Nu maar eens een lijst maken voor de giek,

U hoort nog van me...

Hijswerktuigen

Tue, 15 Feb 2005 01:31:22 +0100

Beste kraanmachinisten...
Een nieuwe opzet omdat de pagina voornamelijk een soort fotoalbum met een ongestructureerde verzameling hijskranen was geworden. En dat moet natuurlijk beter kunnen. Het waarom van een bijna levenslange fixatie op hijskranen is me zelf niet duidelijk, zeker voor iemand met een flinke hoogtevrees en een jarenlange psychologie studie achter de rug is dit dus een heikel onderwerp. Dat die fixatie ook tot een kleine Meccano afwijking heeft geleid is daarnaast peanuts. Ik zal proberen om in deze pagina uit te leggen waarom ik hijskranen mooi en leuk vind, dat het spannend is om ze na te bouwen en dat het helemaal niet erg is om een dag rond te rijden door de Rotterdamse haven op zoek naar een nieuw of uniek exemplaar. Verder is het natuurlijk ook leerzaam om wat over de techniek te weten te komen, over de verschillende soorten en toepassingen en vooral veel mooie plaatjes te laten zien.
Omdat er nogal veel foto's op de Mac staan en omdat het aanbrengen van structuur al typend en schuivend met boxjes toch niet echt goed lukt eerst maar een kleine 'Inhoudsopgave', die voortdurend wordt aangevuld en gewijzigd kortom, chaos.
1 Het boek Hijswerktuigen
2 Draglines
3 Bouwkranen
4 Varende kranen
enzovoort enz.
Het Boek: Beknopt Leerboek Hijswerktuigen

Dit fantastische boek uit 1941, heb ik vorige week voor een prikkie bij het tweedehands warenhuis 'het goed' opgeduikeld. Het is een nogal ouderwets leerboek met waanzinnig ingewikkelde formules, tabellen en diagrammen. Maar wat natuurlijk het leukste is zijn de mooie tekeningen van hijskranen die er in staan. Ik heb er een aantal gescand en zal de plaatjes kwistig door deze pagina rondstrooien. Overigens als je op de plaatjes klikt opent er een venster met de originele scan er in op redelijk fors formaat, je kunt dan ook alles goed lezen en de sommetjes lekker narekenen. Het boek was op een beetje dun en gekreukeld papier gedrukt, waardoor er soms wat grijze vlekken in lijken te zitten, maar om elk plaatje weer in Photoshop te gaan zitten bewerken is me ook te veel gedoe, de ergste vlekken zijn gewoon weggeknipt.

Beknopt Leerboek Hijswerktuigen, Hoofdstuk 1

Het boek gaat er gelijk flink tegen aan: Een definitie van de verschillende bewegingen, een overzicht waarin het verschil tussen dommekracht en takel besproken wordt en natuurlijk de eerste mooie plaatjes komen in beeld! De mooie takel met opschrift Jaffa verwijst ongetwijfeld naar de machinefabriek Stork-Jaffa die nog steeds kranen bouwt.

Beknopt Leerboek Hijswerktuigen, Hoofdstuk 1

De eerste echte hijskraan, een havenkraan op rails met een schema erbij om het bereik te verduidelijken. En gelukkig door de stoomaandrijving is het zeer gemakkelijk goederen te verplaatsen. Ik vind dit een niet zo erg mooie kraan vooral door de wat korte giek en het wat lomp aandoende machinehuis. Maar goed de techniek nam destijds nogal wat plaats in. Vergelijk deze kraan eens met dit model in Eibergen...

Beknopt Leerboek Hijswerktuigen, Hoofdstuk 1

Dit havenkraantje op een hoog onderstel ziet er al een stuk beter uit, hoewel de vorm van de giek niet echt erg mooi is, het kolossale contragewicht maakt een hoop goed, de voor en achterzijde lijken daardoor visueel wat meer in evenwicht.
Beknopt Leerboek Hijswerktuigen, Hoofdstuk 1

Dit plaatje komt van een site die laat zien hoe je de krachten op voorwerpen kunt uitrekenen. Dat past natuurlijk heel goed bij de inhoud van dit boek, het verschil in de manier van uitleggen en visualiseren is nogal groot. De antwoorden zijn hopelijk nog wel het zelfde.

Beknopt Leerboek Hijswerktuigen, Hoofdstuk 4

Een van de stoere onderdelen van elke hijskraan de haak of als het groot en zwaar moet het takelblok. Zoals je ziet is daar weer heel wat aan te rekenen, maar er waren nog veel meer eisen die de constructie van van een takelblok behoorlijk ingewikkeld maakten. Althans als je dit hele hoofdstuk doorleest en de tijd in gedachten houdt. Een beetje constructeur van nu draait hier zijn hand niet voor om.
Beknopt Leerboek Hijswerktuigen, Hoofdstuk 4

Bij het maritiem museum in Rotterdam ligt een oude drijvende bok -stoomaandrijving- een beetje verroest maar wel te bezoeken. Je kunt dan van lekker dichtbij je verbazen over het gewicht en de constructie van dit belangrijke onderdeel.

Meccano Introduction

Sat, 21 Aug 2004 03:23:34 +0200

INTRODUCTION

Meccano has been the toy of numerous children (M/F mostly M) who later became engineer or technician. On the history of this metal construction set I will be brief, this link will show you anything on Meccano. Invented by an administrator (!) Frank Hornby, who patented this Christmas toy for his children in 1901. In Holland we have an active club, the Meccanogilde , some 600 members real builders, collectors and fans! My membership dates back to 2001 (registration number 1115) and more or less on a regular basis I visit the gatherings in Kerk-Avezaath. At the end of the year 2003 gathering my son Tycho received some Meccano Junior sets, but the real building virus unfortunately has not yet infected him.

The name 'Meccano Gilde' does not imply that only the 'original' Meccano is used. Other metal construction kits like Temsi or Trix are also very popular with the members. There is a large variety in the type of builders, the hard core purists often working with one colorscheme (yellow/blue green/red, mind the year!) or one uses only original parts, without modifications, no bending and no extra hole-drilling!

The new Meccano, hitting the market after the take over by a Japanese firm, Nikko is, according to me, not to be compared with the original general building material. Compare it with Lego, with the original and very simple set of building blocks a child could build anything it could imagine, and it's fantasy knew no limits. The modern Lego consists of a large collection of factory made parts that end up as the model on the front of the box. The endless collection of small pieces is no good when a child wants to built something else.

The same is happening with Meccano now. Although there were some 'Theme' boxes in the past. But you could still use them for other constructions. The new boxes are meant to built a crane, a car or a helicopter. The 'universal' building material with its fantastic possibilities is no more. The boxes contain a 'fixed' number of parts to make the demo from the front-picture of the box, and that's it. Pity....
Of course the new Meccano also has some advantages, the ease with which to use electric driven motors, remote control and electronics is much better than before with classic Meccano. In the beginning there was the clockwork motor (1912) later enhanced with some electric motors. Real nice or smart applications like elektronics are for the real dedicated fans.
This of course has to do with the time in which the last Meccano sets were developed (1964), but also with the original idea of Meccano. It was all about mechanical constructions. The old manuals were some sort of 'study manuals' in which a lot of mechanical principles were explained and built. If the young builder grabbed the principle they were able to use them in all other models too! Especially in their own constructions.

The Giant Block-setting Crane
I belong to the so called -my own categorisation- crane builders, thus my projects mostly concentrate on building cranes (By the way I do work with Meccano, Temsi and a cheap no-name from former East-Germany) Building cranes only has serious implications for the materials I have at home: a crane builder does not care about steam boilers (162), ships funnels (138), steering wheels (185) and especially no plastic or metal plates (190 a, 198 and 199) A crane builder has many perforated strips (1, 2, 4, 6) and angled girders (9b) some axles (14) and gear wheels (25, 27, 30a, 30c) and of course electric motors.
Actually -just like many other builders- I only had one wish and that was the construction of the magnificent crane that was on the cover of so many Meccano leaflets and manuals: The Giant Block-setting Crane.

These extremely large and heavy cranes were in their days (1860-1900) the most powerful lifting devices ever built. They were widely in use during the construction of harbour walls so called breakwaters. They were able to lift and position the large stone and concrete blocks that were needed for these jobs. Typical measurements for these cranes: Total weight 200 tons, boom-length 30 meters, lifting height 15 meters, maximum load 40 tons, these cranes drove on rails and were powered by steam engines. A complete turn of the boom took some 3 minutes. Photo's and pictures of these cranes were used in brochures on the manuals and on the cover of many Meccano kits The accompanying children were often not to scale! Unfortunately I do not have enough material to even built the engine house of this monster. The block-setter has become a sort of 'master-proof' for builders, and every time I see one of them good intentions come to me...

Below you will find a few pictures of the block-setter, what makes this model so very special too is the fact that there are numerous ways to built it. But there is no 'standard' description for a lot of its details, in fact most of them are even 'hidden' or 'invisible', have a look at "Supermodels' from Geoff Wright.
By the way there are of course again 'purist' builders using one motor and a gearbox to drive all its functions, like the original or people using separate motors for each function. Of course the level of detail is also very important, is there a railing, do we need lights and can you see a chimney?
My own models almost invariably lack all this detail. If the crane has the right proportions, and you can see the working principle, perhaps even some effect of the strength and forces that are exerted on the various parts, then it's finished! No 'box' around the gears, or a 'control-room' that's not my cup of tea.

My models

My Meccano hobby came in 3 phases. The first one was in the 'official' period, I started it at age 8 (1962) until I was some 14 years old. I had some original Meccano boxes, largest was number 4, but especially nice was the fact that my father worked at Avolanda in Papendrecht.
They built all kind of aluminium constructions for planes etc. and after my first few boxes he persuaded some of the men in the factory to 'produce' some extra strips! So I had blank Meccano ahead of its time, although it was not as stiff as the original steel. Large cranes were no problem in these days.
Phase 2 was in the seventies when on a holidays in England and visiting a lot of steam-festivals and industrial sites. During one of these holidays I entered a toy shop and came out with a few nice boxes. (1974) This period lasted not that long (some 3-4 years) and ended with selling the collected material. Stupid & a pity!
Phase 3 took off when (1984?) a Dutch toy-shop chain sold big Eastern-Europe made boxes with many parts for some 25,- guilders each. (€11,-) I bought 3 of them and later got some more stuff from people who finished playing with it. Combined with my membership of the Meccano-Guild and the fact that Meccano was everywhere on the Internet I started building again.
And after all these years it's still cranes and nothing else.

This was meant to become a nice crane on a large truck. The model was one meter high already and looked very nice. Unfortunately I lost my practice a little and in the last stage I could not fit all the motors and wheels in the 'engine-room' . Exit crane.
As you might have guessed already I am not such a good planner too. I envision a large crane and start building, trying and rebuilding many times. On the Internet I came across Big-Muskie and a lot of other large walking drag-lines and another project was born.

This project was about a real big and modern drag-line. The original supermodel was based on a steam drag-line as often used in India (see Supermodels), they were steam driven. My own model was more or less based on the 'walking' drag-lines I found on the Internet that were and still are working in the USA, removing the overburden in coal mines. The most important detail of these drag-lines is the use of hydraulic 'feet' in stead of the classic tracks.
Another detail is the use of electric power, these machines are very quiet when they go about their job. Later I found this Meccano builder who already made one of these monsters. It's very impressive indeed!

A little Google tour on the Internet takes you inevitably to the already mentioned Big Muskie. Take a look at the various sites and you will be astounded! My own little model (scale 1:100) is based on the Bucyrus-Marion 2570 WS A cu-tie weighing some 7200 tons, with a boom-length of 108 meter and a bucket capacity of 120 cubic meter. (lifting some 360.000 kg in one scoop) This model is now, according to the factory, the largest drag-line in the world. They are right, unfortunately Muskie was demolished in 1999
Building large cranes always confronts you with the problem of a good bearing on which to rotate the enginehouse and boom.
In my case - no original part 167, 168 - a flat plate with 6 roller wheels does the job. By using a liberal amount of counter weight the crane is very stable within a large range, while the motor is still able to rotate it without problems. The engine house (only the contour, mind you...) contains three drums, For the bucket movements and one for the boom.
The problem with building a drag-line is that while lifting the bucket the drag cable needs the right amount of braking to keep the bucket level. I'm working on an electronic solution by using a motor that is providing 'active' brake power while the bucket is lifted. The length and construction of the boom are such that while moving very realistic strains and movements are visible. The walking mechanism has not been thought of yet.

The drag-line is standing on four fixed feet now, the walking part might come later. By the way I'm using no-name 12 volt motors now, they are not very well suited for the job. I'll probably buy the Metallus set of four computer controllable motors. They use PWM control and can deliver large torque at low revolutions.
Another problem is the number of wheels used to lift the boom, there is so much friction on the rope that in some positions the boom won't move! The choice of rope is rather critical. The short lifting boom is connected to the engine house via fixed, but adjustable cables.
- While working on it I use a fixed strip. -

The whole machine is being adapted continuously, parts are taken off, I'm a minimalist too, or small adaptations are made to make the machine 'look' better. The angle of the lifting boom looks good now, the cross sections of the boom look sharp, but still give enough movement to see the boom bend a little while lifting et-cetera.
Actually the drag-line does not have to work at all. Just looking at the lines of the machine, see the cables stretch and just standing there almost ready to go is enough.

While building the machine a friend came up with some 8 boxes of an old Dutch Meccano compatible construction material called Temsi. It does not fit on the no-name I use for the drag-line but this was a good reason to buy some extra Meccano strips at the famous 'Kruit' shop in Rotterdam.
- It's owner unfortunately died last year, the shop is closed -
I now have enough material to start building the block-setter, or actually only the underside of its frame but anyway it's a start!
The drag-line project is stalled for a long time already but the pictures give a nice impression of things to come. And of course the creation of this site also takes up a lot of time, I won't be bored for the time to come.

Meccano Inleiding

Sat, 21 Aug 2004 02:02:45 +0200

INLEIDING

Meccano is het speelgoed geweest van ontelbare kinderen (M/V voornamelijk echter M) die later meestal ingenieur of technieker werden. Over de historie zal ik hier kort zijn via deze link kun je alles vinden over Meccano. Uitgevonden door een administratief medewerker (!) Frank Hornby, werd het als kerstkadeautje voor zijn kinderen bedachte speelgoed in 1901 gepatenteerd. In Nederland is het Meccano gilde actief, een club van zo'n 600 actieve bouwers, verzamelaars en fans. Zelf ben ik sinds 2001 lid van deze club (nummer 1115) en bezoek min of meer regelmatig de bijeenkomsten in Kerk-Avezaath. Op de bijeenkomst van eind 2003 kreeg zoonlief Tycho een aantal Meccano Junior bouwdozen, maar het bouwvirus heeft nog niet echt toegeslagen:

De naam Meccano gilde wil niet zeggen dat er alleen met 'echte' Meccano gebouwd wordt, ook andere metaal constructie dozen zoals Temsi en Trix kom je veel tegen. Er zijn verschillende soorten puristen in Meccanoland, veel bouwers werken maar met één kleurenschema (geel/blauw of groen rood) of men gebruikt alleen de originele onderdelen zonder modificaties, geen strippen buigen of extra gaatjes maken!

Het 'nieuwe' Meccano dat nu op de markt komt na de overname door het Japanse Nikko is wat mij betreft niet vergelijkbaar meer met het oorspronkelijk bedachte algemene bouwmateriaal. Vergelijk het met Lego, met de oorspronkelijke en beperkte set van bouwstenen kon een kind alles maken wat het wilde, maar vooral er kon van alles bij gefantaseerd worden. Het huidige Lego bestaat uit een verzameling reeds vooraf vormgegeven elementen die tot een van te voren vaststaand bouwsel moeten leiden.

Het zelfde gebeurt nu met de Meccano onderdelen die uit Japan komen, elke doos heeft een vast schema van wat er mee gemaakt kan worden, de universele en vooral de fantasie prikkelende 'vormloosheid' van het originele Meccano is niet meer. Het 'universele' speelgoed dat niet zou gaan vervelen is verworden tot een standaard bouwpakket, met zeer beperkte mogelijkheden om de eigen fantasie te gebruiken. Jammer.
Natuurlijk heeft het nieuwe Meccano ook leuke kanten, het gemak waarmee elektrische aandrijvingen, afstandsbediening en elektronica geïntegreerd worden staat weer mijlenver af van het oude Meccano. Oorspronkelijk was er alleen een opwindmotor (1912) later aangevuld met wat elektromotoren. Echte leuke of slimme toepassingen van elektronica zul je zelf moeten maken.
Uiteraard heeft dit te maken met de tijd waarin de laatste Meccano sets ontwikkeld werden (1964), maar vooral ook met het oorspronkelijke idee dat het vooral om mechanische constructies moest gaan. De oude handleidingen waren bij wijze van spreken een soort studieboekjes waarin allerlei basis mechanismen werden uitgelegd, en nagebouwd. Als de jonge bouwer dit eenmaal begrepen had konden deze constructies in elk model weer terugkomen.

The Giant Blocksetting Crane
Ik behoor zelf tot de zogenaamde kranen bouwers, dat wil zeggen mijn bouwsels (overigens werk ik niet alleen met Meccano maar ook met Temsi en een no-name uit een voormalig Oostblokland) beperken zich grotendeels tot allerlei soorten hijskranen, en dat heeft ook gevolgen voor het soort materiaal dat je in huis hebt. Een echte kranen bouwer geeft niks om nagemaakte stoomketels (162) , schoorsteentjes (138) , stuurtjes (185) en vooral geen plastic of metalen plaatjes (190a 198 en 199) Een kranenbouwer heeft heel veel strips (1, 2, 4, 6) en hoekbalken (9b) en wat asjes (14) en tandwielen (25, 27, 30a, 30c)
Eigenlijk heb ik van het begin af aan, natuurlijk gestimuleerd door de fantastische afbeelding op het voorbeeldboekje, en net als iedereen, de wens gehad om de ultieme Meccano hijskraan te bouwen: The Giant Blocksetting Crane,

Deze waanzinnig grote en zware kranen waren in hun tijd (1860-1900) zo'n beetje het sterkste wat toen gebouwd kon worden. Ze waren bedoeld om bij de aanleg van havens en dammen grote hoeveelheden steenblokken op te stapelen. Typische maten waren: een gewicht van 200 ton, armlengte 30 meter, hijshoogte 15 meter, maximum last 40 ton, deze kranen reden op rails en werden met stoom aangedreven. Een volledige draai van de arm duurde 3 minuten. Foto's en plaatjes van deze reuzenkranen kwamen heel veel voor op instructieboekjes, dozen en in reclamemateriaal. De er naast getekende kinderen waren vaak niet helemaal op schaal! Helaas ben ik zelf niet in het bezit van genoeg materiaal om zelfs maar een voetje van de kraan te kunnen bouwen. De 'blokzetter' is ondertussen een soort meesterproef geworden voor de echte kraan bouwers, en altijd weer als ik er een zie neem ik me weer voor om er ooit eens een te maken.

Hieronder nog een paar plaatjes van de blokzetter, het leuke is dat het een van de meer omstreden ontwerpen is. Er is geen echt vast voorgeschreven schema, het model komt uit het 'Supermodels' boek, maar is zo ingewikkeld dat zelfs op de detailtekeningen niet precies zichtbaar is hoe alles op zijn plaats komt! Overigens ook hier weer 'puristen' die het origineel zoveel mogelijk benaderen met één motor en een complete versnelling's- en schakelbox, of de praktische bouwers die gewoon 4 aparte motoren voor de verschillende functies gebruiken. Ook het detail-niveau is vaak onderwerp van discussie, wel een laddertje of een railing, wel of geen verlichting, naambordjes en oneigenlijke onderdelen. Het luistert allemaal heel nauw. Zelf ben ik niet zo'n detaillist, als de grote lijn, het mechaniek en vooral de 'looks' goed zijn ben ik al erg tevreden, een 'huisje' rondom de tandwielen of een kompleet ingerichte cabine is mij te veel 'gedoe'.

Eigen bouwsels

Mijn Meccano hobby kent 3 fasen, de eerste golf was in de originele tijd die daar voor staat zo tussen de 6 en 14 jaar. Ik had toen originele Meccano maar ook door mijn vader op zijn werk (Aviolanda Papendrecht) gemaakte aluminium strips met de bekende 1/2 inch perforatie. Door die enorme hoeveelheid waren grote kranen toen geen enkel probleem.
De volgende fase was in de 70'er jaren tijdens een vakantie in Engeland waarbij stoomfestivals en bezoeken aan oude industriegebieden in Wales onvermijdelijk ook tot een bezoek aan een speelgoed winkel voerde. Die tweede bouwfase duurde zo'n jaar of drie maar uiteindelijk werd al het weer verzamelde materiaal toch weer verkocht (Stom en jammer.)
De derde fase werd ingeleid door een no-name metaal constructie doos bij Bart Smit ergens in de 90 er jaren.
De 25 gulden per stuk dozen zaten echt vol met mooi materiaal, en ik kwam met wel 3 of 4 dozen thuis. Sinds het lidmaatschap van het Gilde en het regelmatig weer bezoeken van beurzen en tentoonstellingen is er zo af en toe weer een plotselinge bevlieging en wordt er weer eens wat leuks in elkaar gezet.
Ook het zoeken op het net en natuurlijk het honderdjarig bestaan van Meccano hebben daar zeker weer aan bijgedragen.

De bedoeling was om een autokraan te maken, met een mooie vakwerkmast. Het model was ruim een meter hoog en begon er al behoorlijk stoer uit te zien. Alleen was de routine kennelijk een beetje verdwenen, want de maten van het onderstel waren een beetje te klein om alle techniek
er precies in te krijgen. Ik ben geen 'planner' zoals u al begrepen had. Ik zie een mooie kraan voor me en begin dan gewoon te bouwen. De foto's geven toch een aardig idee van hoe ver het project al gevorderd was, totdat ik opeens Big Muskie ontdekte en het volgende project begon.

Het ging hier om een echte grote dragline. Niet zoals in de Supermodels een van de klassieke stoomdraglines, maar een zelf bedacht model gebaseerd op de zogenaamde 'walking' dragline's die in de USA veel gebruikt worden in de kolen dagmijnen om de bovenlaag af te graven. Het bijzondere aan deze dragline's is dat ze geen rupsen hebben maar zich voortbewegen met behulp van 2 of 4 voeten aan de zijkant van het machinehuis.
Een andere bijzonderheid is dat deze machines meestal op elektriciteit werken en dus heel stil en rustig hun zware werk uitvoeren. Er is een Meccano bouwer die een prachtige beschrijving heeft van zo'n dragline.

Bij een kleine speurtocht op het net is het onvermijdelijk dat je de reeds eerder genoemde Big Muskie tegenkomt. Dit is de grootste walking dragline ooit gemaakt. Als je op de site gaat kijken zul je versteld staan! Mijn eigen kleine bouwseltje schaal 1:100 is een model gebaseerd op de Bucyrus-Marion 2570 WS een lieverdje van 7200 ton, met een giek van 108 meter lang en een bak waar per keer zo'n 120 kubieke meter grond (360.000 kg) in past! Deze nieuwste dragline is volgens de fabrikant de grootste ter wereld. Klopt Muskie is helaas gesloopt in 1999.
Bij het bouwen van wat grotere kraan modellen komt altijd weer het probleem van het hoofdlager waar de kraan op moet draaien.
In mijn geval (geen origineel onderdeel 167, 168) een vlakke plaat met kleine wielen gemaakt. Door een flinke hoeveelheid tegengewicht is de kraan binnen een redelijk groot bereik stabiel en kan de motor het geheel nog soepel rond krijgen. De cabine (alleen de vorm) bevat de drie draadtrommels voor de giek, en de bak. Het probleem bij een dragline is ook dat bij het hijsen van de bak de 'drag' kabel eigenlijk soepel meegevierd moet worden. Ik denk daar zelf een elektronische in plaats van een mechanische oplossing voor te kiezen. De lengte van de giek, en de opbouw er van zorgen voor zeer realistische spanningen tijdens het bewegen en hijsen. Voor het 'walking' mechanisme heb ik nog geen leuke oplossing

bedacht.de dragline staat nu zolang op een vaste voet, het wandelen komt later wel. Overigens ook de op dit moment gebruikte motoren zijn niet ideaal, ik zit te denken aan een set van Metallus, met gelijk een goede sturing er bij. Ik wil een pulsbreedte gemoduleerde voeding gaan maken die over een groot gebied soepel regelbaar is. Een ander probleem bij deze constructie is het gebruik van een groot aantal schijven in de blokken waar de giek mee gehesen en gestreken wordt. Hier ontstaat zoveel wrijving dat het soms voorkomt dat de giek niet alleen op eigen gewicht naar beneden beweegt! De keuze van het draad is hier dan ook heel belangrijk. De korte hulpgiek zit met vaste maar wel instelbare 'kabels' vast aan het kraanhuis.
De hele machine is voortdurend onderhevig aan grotere en kleinere aanpassingen, vaak wordt er een groot gedeelte gesloopt om het daarna weer mooier op te bouwen. Het mooiere zit hem dan ook vaak alleen maar in de details van de hoek van de hulpgiek, of de plaats van de dwarsverbindingen in het vakwerk van de giek. De dragline hoeft het eigenlijk helemaal niet te doen alleen al het lijnenspel en de zichtbare krachten en spanningen op kabels en schijven ziet er fantastisch uit. Overigens heb ik een tijd geleden van een maatje een aantal oude Temsi dozen gekregen, dit past niet op deze no-name, maar wel op originele Meccano natuurlijk. Ik heb toen ook maar gelijk

wat standaard strips gehaald bij Kruit in Rotterdam (helaas is de eigenaar van deze winkel onlangs overleden) om toch langzaam de overstap naar de half inch afstanden weer te maken. Voorlopig zullen beide systemen door elkaar heen gebruikt gaan worden. De dragline staat nu alweer een behoorlijke tijd te wachten op verdere actie, maar de gemaakte foto's komen weer prima van pas om mijn website wat op te fleuren, en ook dat is weer een leuke bezigheid.